مقالات سیاسی

پیام “رفیق مادر” شایگان به گردهمائی مادران مبارز دو رژیم در سوئد

11 سال گذشته

مشاهده تصویر

اشتراک گذاری

https://rangin-kaman.net/?p=356

لینک کوتاه

در آستانۀ سالگرد حماسۀ سیاهکل و قیام تاریخی خلقهای ایران در سال 1357، برگزاری این گردهمائی و همزمانی آن با این دو رویداد، نه تنها سمبل همبستگی دو نسل از مادران رزمندۀ دو رژیم دیکتاتوری شاه و جمهوری اسلامی است، که نویدی روشن از تداوم بهمن 57 و بهمن 88 است. امیدوارم که این همزمانی با سرنگونی رژیم متجاوز جمهوری اسلامی تؤام شود.

چنین گردهمائی باید و می­تواند همبستگی مبارزاتی ما را تداوم بخشد، به مادران داغدیده و از جان گذشتۀ ایران که هزاران رفقای مبارز را در دامان خود پرورانده­اند قوّت قلب بخشد و نویدبخش آینده­ای روشن گردد.

امیدوارم که در این سی و یکمین سالگرد انقلاب خلقهای ایران، شاهد آخرین لحظات عمر رژیم سفاک و جنایتکار جمهوری اسلامی باشیم. امیدوارم همچنان که در سال 57 مبارزات دلیرانۀ فرزندان از جان­گذشته­مان طومار رژیم دیکتاتوری شاه را درهم پیچید، با این رژیم سراپا ننگ و جنایت نیز همان کند و اجازه ندهد که بار دیگر این جنبش با دسیسه­های شوم دشمنانش با شکست مواجه شود. امیدوارم که همچون انقلاب 57 کارگران مبارز میهنمان با یک اعتصاب عمومی و سراسری، این رژیم را همچون رژیم شاهنشاهی به زباله­دان تاریخ بیفکنند.

هنگامی که شاهد شجاعت و از جان­گذشتگی زنان میهنم طی هفت ماه گذشته هستم، زمانی که گردهمائی هفتگی مادران در پارک لاله را نظاره می­کنم، و بالاخره زمانی که مبارزات شما در زنده نگاهداشتن یاد فرزندانمان را می­بینم، به خود می­بالم و امیدی فراوان به آینده در قلبم پرتو می­اندازد.

هر گردهمائی ما، هر اعتراض ما، خود بخود سند جنایت رژیم منفور جمهوری اسلامی است، همچنان که اعتراضات مادران شیلیائی و آرژانتینی بود. هرگز از پای ننشینیم. با بلند کردن صدای اعتراضاتمان، همۀ جور و جنایت رژیم جمهوری اسلامی، در تمامیتش، را در انظار جهانیان به نمایش گذاشته و نگذاریم آب خوش از گلوی این رژیم جنایت و تجاوز، و همکاران بین­المللی­اش پائین برود و خواب آسوده را از چشمانشان بربائیم.

می­دانم که زبان شما و من از توصیف جنایات این رژیم قاصر است، پس بیائید دست در دست هم، از تمامی هنرمندان، شاعران و نویسندگان متعهد میهنمان بخواهیم که توصیفی دیگر از این رژیم بیابند تا تمامی وحشیگری و جنایت و تجاوز این رژیم را یکجا به نمایش بگذارد.

بیائید متحدانه از تمامی وکلای مبارز میهنمان بخواهیم تا این رژیم سراپا ننگ و وحشت و ترور را در مقابل دادگاهی عادلانه و بین­المللی به جرم جنایت علیه بشریت به محاکمه بکشانند. گرچه می­دانیم که وجود ما به تنهائی سند و اتهام بزرگی علیه این رژیم قساوت و شناعت است.

عزیزانم، شما بهتر از من می­دانید که در این شرایط، مبارزۀ ما چقدر در زنده نگاهداشتن یاد فرزندانمان اهمیت دارد. اگر مردم ما در مقابل این رژیم سفاک و خون­آشام، با شجاعت و جسارت بی­مانندی بپا خاسته­اند، این را از جگرگوشگان ما آموخته­اند، پس نگذاریم شعلۀ مبارزاتمان خاموشی بگیرد. با تمامی وجود آنرا پاس بداریم. باشد تا هیچ دیکتاتوری در سراسر جهان دیگر نتواند با خیالی آسوده دست به جنایت و تجاوز بزند.

در پایان، لازم می­دانم به سازماندهندگان این مراسم درود بفرستم. به خوبی می­دانم که در شرایط خارج از کشور برگزاری و سازماندهی چنین مراسمی با چه مشکلاتی همراه است. به همۀ آنان خسته نباشید می­گویم و پیروزی و موفقیت آنان را در ادامۀ راهشان خواهانم. و بالاخره، از این که نتوانستم در کنارتان باشم بشدت غمگینم. دستتان را می­فشارم. به یکایک شما و مبارزاتتان دورد می­فرستم و صورتتان را می­بوسم.

موفق و پیروز باشید

سی و یکم ژانویه 2010

Facebook Comments
ارسال دیدگاه

نام شما


ایمیل شما


وب سایت شما

نظر شما