بیانیه ۶۰ تن از فعالان سیاسی و فرهنگی (درون و برون مرز) در اعتراض به سیاست های ضد ایرانی صدای امریکا و بی بی سی
“دروغ پردازی و دامن زدن به مسائل تیره های ایرانی را به شدت محکوم می کنیم” ۲۵ خرداد ماه ۱۳۹۱ خورشیدی “هم میهنان” در شرایطی که میهن ما در طی سالیان سال همواره مورد تجاوز و دسیسه های بیگانگان بوده شاهد آن هستیم که این دسیسه ها تمامی نداشته و هر روز در گوشه گوشه […]
ابولی چشم بلبلی
بنی صدر به شدت نگران اسلامه این توله آخوندها هیچ وقت نگران ایران نبودند ننگ بر خودشون و اندیشه ارتجاعی شون.
دادگاه جمهوری اسلامی ایران به جرم جنایت علیه بشریت
روشنگری آزاد، اتهام ممنوع!
فرخنده مدرس بزرگترین بار اخلاقی بر دوش سیاست، امروز دیگر تنها سرهم کردن پاسخی در برابر “چه باید کرد” نیست، پیش از آن روشن کردن این است که مشکل چیست و ما برای چه و به چه منظور باید تصمیمی را گرفته و وارد عمل شویم.
پری رو تاب مسروری ندارد …. در ار بندی سر از روزن در ارد
متاسفانه خسرو سیف طبق مثلی معروف «با دو طرف دهانش صحبت میکند». اولا بخاطر مواضع گذشته خودشان مبنی بر زیر چتر ناصر رفتن و هر از گاهی یاداوری اینکه بله عبدالناصر با مصدق دوست بود و ….فلسطین و .. ایشان چون قصد تطهیر عبدالناصر را دارد با وجود ۶۰ سال سابقه مبارزاتی یکدفعه فراموش میکند که عبدالناصر در خلیج فارس دخالت نظامی هم کرده منظورم مورد یمن جنوبی است و متاسفانه فکر میکند میشود مثل قدیمها تاریخ را انطور که میل دارد بنویسد. ایشان راجع به سابقه اختلافات مرزی ایران با عراق اسمان و ریسمان میکند تا مجبور نباشد بگوید برای اولین بار در تاریخ ایران بعد از نادر شاه افشار این شاه بود که با مبدا قرار دادن منافع ملی ایران و استفاده از نقاط ضعف رژیم بعث قرارداد سال ۱۹۷۵ الجزایر را که منافع بحق ایران در ان درج شده بود را به تصویب سازمان ملل رساند . خسرو سیف با سابقه ۶۰ ساله «بقول خبرنگار» مبارزه هنوز یاد نگرفته است که اختلاف شاه و مصدق نباید عمل وطنپرستانه شاه را تحت الشعاع قرار دهد همانطور که دفاع مصدق از منافع ملی ما برگی ماندگار در تاریخ ماست. بجزایران بلازده درهیچ نظام دیکتاتوری دیگری وقتی فعالان سیاسی امکان بیان نظریاتشان و بیان واقعیات را ندارند دست به تقیه نمیزنند که دلخوش باشند به اینکه با بیان نصف حقیقت میتوان این مبارزه را پیش برد.وقتی میگویم خسرو سیف نصف حقیقت را میگوید ملموس ترین دلیلم بکار زبان زرگری برای توجیه شروع و ادامه جنگ بعد از ازادی خرمشهر است با کمال معذرت دیگر این مظلوم نماییها دورانش گذشته است ایشان باز بصورت مصلحتی فراموش میکند که چرا باید این همه دولتها با ایران دشمنی بکنند؟ نمی دانم چرا ایشان بصورت خود خواسته افتضاح گروگانگیری دیپلماتهای امریکایی را فراموش میکند؟ چرا تحریکات و دخالتهای خمینی و مشتی اوباش دست نشانده او را در عراق فراموش کند ؟ منتها مشگل اینجاست که خسرو سیف و دوستانش مشترکات زیادی دارند که از مسئله فلسطین بگیر تا دشمنی کور با غرب بدلیل کودتا و… در پایان سیف ادعای عجیبی را مطرح میکند ایشان معتقد است که :«طولانی ترین جنگ قرن بیستم با شکست دشمن پایان یافت و پشتیبانان او سر افکنده شدندوایرانیان سر فراز چشم به قله های بلند پیروزی و سر افرازی دوختند.» ادعای عجیب شما نشان میدهد که وقتی قرار است ندانم کاری ۵۷ را ماستمالی کرد چقدر دروغ باید بهم بافت و ازمردم هم بخواهیم با این طناب به ته چاه بروند رژیم جنایتکار اسلامی از بدو تولد دست بنابودی ایران و سرمایه های مادی و معنویش زد و اگر نبودند توجیه گران ریز و درشت در داخل و خارج کشوروضع ما اینچنین نبود.فراموش نکنید شماها با بازرگان و جماعت فکل کراوات که درد دین دارند هیچ تفاوتی ندارید یک زمانی مصدق با تصور اینکه چون بازرگان فرنگ رفته و تحصیلات عالیه دارد میشود از او در جهت پیشبرد اهداف کشور استفاده کرد او را با هیئتی به ابادان میفرستد اما بازرگان در اولین تماس یاداوری میکند که توالتهای اینجا مشگل دارد چون رو بقبله ساخته شده و میبینیم مصدق بدون لحظه ای درنگ از او میخواهد که بمرکز مراجعه کند و تا روزی که نخست وزیر بود با او همکاری نکرد چون با وجودی که شخص مصدق فردی مذهبی بود اما اعتقاد راسخ او به جدایی دین از دولت تا انجا بود که حاضر به مقابله با کاشانی شد اما به سکولاریزم پایبند ماند اما کسانی که گوش فلک را با ادعاهای خود بمدت طولانی فقط ازردند در لحظه سرنوشت ساز زیر عبای یک ملای متحجر جمع شدند و خواستند که اخوند برایشان ازادی بیاورد !! بجای بیان واقعیت و در نبود امکان سکوت ٫ رهبر حزب ملت خسرو سیف ترجیح میدهد فاجعه جنگ هشت ساله و ضرر مادی (۱۰۰۰) میلیارد دلاری که به ایران وارد شد وانهم فقط بدلیل ندانم کاری مشتی اخوند واوباش میدان تره بارکه مملکت را نابود […]
در جستجوی عدالت
برای نخستین بار در تاریخ ایران و جهان، مردمی ظلم دیده و تحت ستم، که شاهد یکی از فجیع ترین جنایات تاریخ معاصر بشری و کشتار یک نسل از مبارزان سیاسی در زندان بوده اند-در حالی که دادگاه ها و نهادهای حقوقی و قضائی بین المللی از رسیدگی به آن اجتناب می کنند- پرچم دادخواهی […]
سلطنتطلبان جمهوریخواه و فرهنگ اسلامی آنان
بهمن زاهدی تولید اندیشه برای آرمانگرایان جمهوریخواه هم مانند کسانیکه که خود را روشنفکر دینی اعلام میکنند ساده نیست، چون اندیشه فقط در زمین آزادی فردیست که بارو میشود و نه در جنگل آفتزده آرمانگرایی. چند سازمان و گروه جمهوریخواه را میشناسید که به اصول کثرتگرائی اعتقاد داشته باشند؟ و در صورت بقدرت رسیدنشان در ایران […]
گفتگو با خسرو سیف دبیرکل حزب ملت ایران پیرامون دلایل جنگ هشت سال و تحولات منطقه
خرداد ماه در تاریخ و تقویم ایرانیان یادآوریکی از حماسی ترین روزهای میهنی است. روزی که ملت ایران با دستان خالی به کارزارنبرد با دشمنی شتافت که سرمست ازحمایت های مالی و اطلاعاتی گسترده غربیان واعراب، آروزی چند پاره نمودن ایران را درسرمی پروراند.وبه باور متوهمانه خویش چند روزه می خواست در پایتخت ایران اردو […]
زنان کارگر خانگی مهاجر، از تحت ستم ترین رنجبران!
سهیلا دهماسی هر ساله هزاران زن کارگر، از کشورهای باصطلاح درحال توسعه جنوب و جنوب شرقی آسیا، به امید مزد ناچیزی که با آن شکم خود و افراد خانواده اشان را سیر کنند، خانواده های خود را رها کرده و راهی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و دیگر کشورهای خاورمیانه و یا کشورهای آمریکای لاتین […]
آقای رضا پرچیزاده
در کمال صراحت یادآوری کنم که پاسخهای داده شده به آقای رضا پرچیزاده بیمنطق میپاشند در صورتی که نوشته مستند آقای پرچیزاده بر اساس استدلال عقلی و دلایل و تاریخی است . امیدوارم آقای حمید وآقای گمنامیان در بیان خود تجدید نظر کنند
زندگینامه پرویز ورجاوند
متولد ۱۳۱۳ در تهران، دکتر پرویز ورجاوند، پس از اتمام دبیرستان با گرایش ریاضی، دوره عالی نقشه برداری را گذراند و در سازمان نقشه برداری مشغول کار شد. سپس به علت علاقه شدید به فرهنگ و تاریخ ایران زمین، دوره سال ششم ادبی را در دبیرستان گذراند و وارد دانشگاه تهران شد. در دانشگاه رشته […]
«خشم مقدس» دکتر عبدالکریم سروش
محمد جلالی چیمه (م.سحر) … جناب سروش در بیانیه اخیر خود انتقاد تیز و کوبنده ای که به نفرین نامه ای بی شباهت نیست نسبت به گروهی از ایرانیان دارد که از نظر ایشان « دماغ دیالوگ ندارند و شیوه نقد راستین را نیاموخته اند، بلکه در بی خبری و عقب ماندگی از قافلهء تاریخ […]