ahmadinejad 04

بنی صدر را آورده اند تا احمدی نژاد را بزنند!

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید :

ahmadinejad 04

ahmadinejad 04صدا و سیمای جمهوری اسلامی علیه همه می زند! چند روز بعد از پخش یک «مستند» در مورد مامور اطلاعاتی که مدعی بود در صفوف «اپوزیسیون» نفوذ کرده است، مستند دیگری از تلویزیون پخش شد که به نام «سرانجام نامبارک» که ظاهرا قصد یادآوری «سرانجام بنی صدر» را داشت، اما طرفداران دولت و حامیان احمدی نژاد متفق القولند که هدف پخش این مستند «زدن احمدی نژاد» بوده است. 

روزنامه ی بهار در گزارشی در این باره نوشته است: آنچه روز گذشته واکنش اعضای هیات دولت را بر انگیخت مستندی بود در بازخوانی دوران ریاست جمهوری ابوالحسن بنی صدر که شب ۱۴ اسفند و به مناسبت سالگرد سخنرانی چالش برانگیز اولین رییس جمهوری ایران از تلویزیون پخش شد; مستندی که از «رفتارهای قانونشکنانه» بنی صدر و حمایت های پی در پی «بنیانگذار انقلاب» گفت. اما به باور عده ای از بینندگانش، با «تدوینی ماهرانه» در پی بیان این همانی هایی بود که می توان میان وضعیت اخیر این ریاست جمهوری و خاطره آن ریاست جمهوری پیدا کرد. 

«سرانجام نامبارک» بسیار زود با واکنش وبلاگنویسان حامی دولت مواجه شد; نویسندگانی که این همانی ها را یافته بودند و از ساخت و پخش چنین مستندی در سیمای جمهوری اسلامی گله داشتند.

روز بعد اما حبیب الله عسگراولادی که هر دو دوره ریاست جمهوری مورد مقایسه را به خوبی درک کرده است با تمجید از مستند پخش شده استقبال کرد, آن را ترجمان «وضعیت کنونی کشور» خواند و گفت: «آنچه امروز رهبری تحمل میفرمایند کپی رنج هایی است که امام (ره) میکشیدند.» عسگر اولادی ابراز امیدواری کرد که این مستند درس عبرتی برای مسئولان کشور, مخصوصا« قوه مجریه », باشد. اظهارنظری که بر تندی آتش حامیان دولت در اعتراض به پخش این مستند افزود.

«سرانجام نامبارک» اما نه نخستین مقایسه احمدی نژاد با بنی صدر بود و نه آخرین آن; رییس جمهوری که آمده بود «رجایی دوران» باشد تقریبا از نخستین ماه های آغاز دومین دوره دولتش با «بنی صدر» مقایسه شد. مقایسه هایی که واکنشی بود به اصرار رییس دولت به انجام امور و به ویژه انتصاب هایی که مورد تایید مقامات عالی کشور نبود, اما صرف نظر کردن از آنها با تاخیر و چالش همراه می شد; انتخاب اسفندیار رحیم مشایی به معاونت اولی و برکناری وزیر اطلاعات مصادیق پررنگ این رویه بود. اما مقایسه های نخستین دو رییس جمهوری ایران نه آنقدر صریح بود و نه آنقدر مکرر. این بود که حامیان دولت و دولتمردان ترجیح میدادند در قبال آن اظهارنظرها سکوت کنند, اما ادامه آن رویه در طول ماهها و سال های سپری شدن عمر دولت و کلید خوردن طرح بی فرجام «سوال از احمدی نژاد» در مجلس نقطه عطفی بود که مقایسه احمدی نژاد و بنی صدر را مکرر کرد. مستند «سرانجام نامبارک» عینی ترین و پر بازتاب ترین نقطه این مقایسه بود. مقایسه ای که دو روز پیش حتی در سخنان آیت الله مهدوی کنی, رییس مجلس خبرگان رهبری, هم با بیان جملاتی مانند این جمله پی گرفته شدکه «بنی صدر فکر می کرد اگر مردم ۱۱ میلیون رای به او داده اند آزاد است هر کاری انجام دهد, اما کشوری که نظامش ولایی است و مردمش شهدای فراوانی در راه حفظ انقلابشان داده اند چنین رفتاری را بر نمیتابند.»

اما روز گذشته جز واکنش اعضاء هیات دولت به مقایسه احمدی نژاد و بنی صدر مفصلترین واکنش را روزنامه «ایران» از خود نشان داد. ارگان دولت با انتشار گزارشی با عنوان «پروژه بنی صدریزاسیون احمدی نژاد از کجا آغاز شد» به گمانه زنی درباره «فرد پشت صحنه ای» پرداخت که این پروژه را کلید زده است. گمانه زنی که یکبار دیگر بر پایه ایده تعارض جریان دولت با هاشمی رغم خورد و ارگان مطبوعاتی دولت مدعی شد این رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام است که با ۹۲ بار مقایسه احمدی نژاد و بنی صدر در سخنانی که از ۲٣ خرداد ٨۹ تا اول آبان ۹۱ بیان کرده این پروژه را کلید زده است. ادعایی که با توجه به طیف بندی کاملا متفاوت بیان کنندگان این مقایسه از پاییز سال ٨٨ به این سو سخت باور مینماید.

روزنامه بهار در پایان گزارش خود نوشته است: آنچه از سوی حامیان دولت با عنوان پروژه «بنی صدریزاسیون احمدی نژاد» یا «عزل پیش از موعد رییس جمهوری» به عنوان مهمترین پروژه مخالفان احمدی نژاد معرفی میشود تیر هشداری است که بعید است متوجه شخص محمود احمدی نژاد باشد. بلکه این کاندیدای مورد حمایت او است که باید در برابر هشدار و تهدید موجود پشت این مقایسه در پی دفاع باشد.

منبع : سایت انقلاب اسلامی

مطالب مرتبط با این موضوع :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Layer-17-copy

تمامی حقوق این وبسایت در اختیار مجموعه رنگین کمان بوده و استفاده از محتوای آن تنها با درج منبع امکان پذیر می باشد.