‫بمناسبت ۲۵ سال حادثهء چرنوبیل و ۶ هفته پس از مرثیهء فوکوشیما‬

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید :

دکتر نصرت واحدی‬

ملت شریف ایران ,امروز صانحهء "چرنوبیل" و فاجعهء "فوکوشیما" صحنه های مصیبتی بزرگ در‬تاریخ زیست موجودات زندهء روی زمین است. این وقایع ناگوار، آنهم در دو کشور‬ بسیار پیشرفتهء علمی – فنی دنیا، چون شوروی پیشین و ژاپن، معلوم میکنند که به‬ هیچ تکنولوژی و ابزارفنی نمیتوان به یقین مطمئن بود. هردستگاهومجموعهء ماشین‬ آالت مرتبط بهم دارای یک "ریسک باقیمانده"، یک خطر غیرقابل محاسبه است. این‬ خطرمادامیکه پایه های خانه و زندگی آدمی را که محیط زیست را نیز شامل میشود نابود نکند قابل تحمل است.‬

درغیر این صورت یک حادثه جوئی است؛ قمار مرگ و زندگی است؛ شیطنت و جنایتی آگاهانه به عالم حیات است.‬

‫امروز، در دورانی که انسان میرود تا خالقانه و مصمم ساالر زندگی خود باشد، با علم و فن خویش دستگاه پیچیده ای‬
‫را طراحی میکند تا با آن نیروی اتمی را مهارنماید و از آن به نفع رفاه خویش نیز بهره برداری کند. اما همین موجود‬
‫برتر، همین خالق دنیای تکنولوژی، همین مغرور اندیشه های حیرت انگیزخود، همین انسانی که هیچ مرز و حدّی را‬
‫نمی شناسد، ناگهان در مقابل ساختهء خود دیگر سازنده نیست، بلکه یک شئی، یک ابژکت میشود. او اسبابی در برابر‬
‫هیوالئی میشود که خود مولد آن بوده است. عجبا که دراین معامله او ابزاری میشود که با خالقش فرق دارد. از این رو‬
‫نیز آینده ای که در این فرایافت شکل میگیرد و متظاهر میشود، دیگر آیندهء منتظرهء آن انسان سازنده نیست.‬

‫با این مختصرمالحظه میشود که بشریت بوسیلهء نیروگاههای اتمی که دارای "ریسک باقیمانده" اند، بشدت تهدید‬
‫میشود. از این رو آنها که از دید "چشم و هم چشمی" به این مسئله مینگرند یا ژرفای این خطر را نمی بینند و یا جنون‬
‫خودکشی روحشان را تسخیر نموده است.‬

ملت شریف ایران
‫درآغاز اتمی شدن کشور، که به هرحال با عالقه های بعضی از ممالک اروپائی گره خورده بود، بسیاری از تحصیل‬
‫کرده ها و فرهیختگان جامعه با آن موافق بودند. بدون اینکه به چون و چند آن آگاه باشند. زیرا تنها راه مسالمت آمیز‬
‫رسیدن به مردم ساالری را تجدد، رفاه، نوآوری و دانش اندوزی میدانستند. الزم به توضیح است که عالقه های‬
‫اروپائیها در آن هنگام که براثر جنگ با ویرانی های غیرقابل توصیف شهرها و خانه هایشان دست به گریبان بودند‬
‫همانا بدست آوردن مواد نفتی، تولید کاالهای صنعتی و یافتن بازار فروش برای آنها بود.‬

‫اما اکنون که ما تجربه های تلخی از استعمار و جهانی شدن اقتصاد و عالقه های کشورهای قدرتمند بدست آورده ایم،‬
‫اکنون که به معایب تکنولوژی اتمی و بی بند و باری تجارت گلبال آگاهی یافته ایم، آشکارا به اشتباه گذشتهء خویش پی‬
‫برده و در نتیجه بنابر اصل آزمون و خطای کارل پوپر و پند پدرانمان گه گفتند " هرجای ضرر را اگر بگیری سود‬
‫است" میخواهیم فورأ به ساختن و راه اندازی رآکتور بوشهر و نظایر آن پایان داده شود.‬

‫ملت نجیب ایران، نیروگاه اتمی بوشهر، نیروگاه تمام ناشدنی ایکه ۲۵ سال آزگارمدام برآن خشت قدرت و ثروت و‬
‫نکبت و وابستگی زده میشود، با ضریب ناایمنی خود که باال تراز "ریسک باقیمانده" است، خطری جدی و قابل‬
‫محاسبه برای سرزمین آبا و اجدادی ماست. این خطر را میشماریم :‬

‫‪ ‬ساختمان قدیمی فرسوده (‪ (corrision‬و ماشین آالت سرهم بندی شده‬

‫‪ ‬ضعف ایمنی و تعشع زیادتر به محیط بیرون نسبت به رآکتورهای غربی‬

‫نداشتن ایمنی های الزم و مدرن کنونی چون "تابوت برای میله های سوخت" ‪ Core catcher‬و‬
‫سوپاپ اطمینان والمن ‪Wallmann-Ventil‬‬

‫قرار داشتن محل کارخانه روی رگهء زلزله‬

‫خلیج فارس درصورت بروز صانحه به شدت صدمه خواهد دید و آب زیان آلوده و ماهیگیران بیکارمیشوند‬

‫نداشتن راه اندازان و مهارگران دانا و توانا به کار رآکتور(دارای تجربهء کافی اقأل ده ساله)‬

‫نامعلوم بودن وضع زباله های اتمی که به هرحال مبالغ هنگفتی را خوهد بلعید‬

‫هم اکنون در حاشیهء کویر(در اردکان) تفاله های سنگهای اورانیوم استخراج شده رویهم انباشته میشوند. این‬
‫زباله ها خطری جدی برای آبهای زیر زمینی و قنوات، یعنی زندگی کویری اند.‬

‫‪ ‬کمبود متخصص و کارگر فنی و در نتیجه سالها وابستگی و نیازمندی‬

‫افزون براین امروز شتاب حیرت انگیزدگرگونی های علمی – فنی وضعیتی را دردنیا بوجود آورده است که با دیروز‬
‫فرق دارد. دیروز تکنولوژی تابع زمان نبود. درحالیکه امروز هر روز میتوان شاهد اختراعات و نوآوریهائی بود که‬
‫راه حل دشواریها را به مراتب ساده تر و ارزان تر و با دوام تر میسازند. از این رو در سرمایه گذاریهای بزرگ الزم‬
‫است بسیار محتاط بود. یعنی تنها هنگامی باید بکاری بزرگ دست زد که آن کار دارای بازدهی مناسب، دوام کافی،‬
‫حافظ مصالح ملی و از همه مهم تر ضامن رفاه و ایمنی عمومی باشد.‬

‫سرمایه گذاری هنگفتی که روی صنایع اتمی درایران شده است با هیچیک ازمعیار های باال مطابقت ندارد. به ویژه‬
‫چون سرزمین ایران عالوه بر داشتن منابع نفت و گاز و ذغال سنگ کافی، صاحب آفتاب بسیار، باد فراوان، رگه های‬
‫گرما ده زمینی، امواج دریا و امالح و معادنی مهم برای تهیهء باطری و ذخیرسازی انرژی در سطح وسیع است،‬
‫دیگر نیازی به انرژی اتمی ندارد. از این رو مصالح ملی کشور ایجاب میکند با این ثروتها ونیروی انسانی تربیت شده‬
‫خود مملکتی تولید کننده بوجودآوریم نه اینکه آنچه داریم و نداریم برای کسب لقمه نانی بفروشیم و عمری را به بطالت‬
‫و الابالی گری سپری نمائیم.‬

‫به این دالیل شایسته است دولت فعلی ایران از فرصتی که واقعهء فوکوشیما به او داده است استفاده نموده و از راه‬
‫اندازی رآکتور بوشهر صرفنظر کند. فرصتی که خود هشداری بزرگ به حاکمان جمهوری اسالمی است. همآنها که‬
‫در برابر ملت شریف و به ویژه مردم شهر بوشهر مسئول و به هرحال بهنگام هرحادثه ای مورد باز و خواست قرار‬
‫خواهند گرفت. فراموش نکنیم که دولت برای مواقع خطر و اتفاقاتی نظیر چرنوبیل و فوکوشیما سازمانهای مقابله‬
‫کنندهء مجهز، با طرحهای امتحان شده و نیروی انسانی باتجربه، ندارد. این موضوع را مردم در زلزلهء شهر بم و‬
‫انفجار قطار نیشابور بخوبی با گوشت و استخوان خودشان تجربه کرده اند.‬

‫به امید پشتیبانی همهء ایرانیان از این پیام و پیروزی ملت در راه بدست آوردن آزادی خود‬

‫مونیخ : دکتر نصرت واحدی‬

مطالب مرتبط با این موضوع :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Layer-17-copy

تمامی حقوق این وبسایت در اختیار مجموعه رنگین کمان بوده و استفاده از محتوای آن تنها با درج منبع امکان پذیر می باشد.