ای نسیم، سوی وطن پرواز کن
خاک او را غرق عطر راز کن
هر کجا ردی ز فرهاد یافتی
قصهٔ شیرین را دوباره ساز کن
کجاست، کجاست، وطنم کجاست؟
پناهِ دلِ بیقرارم کجاست؟
میانِ غبارِ شبِ بیکسی
چراغِ سرِ کوچهسارم کجاست؟
ای پرستو خسته از رنج سفر
آشیانِ گمشده، آخر کجاست؟
این خیابانها دگر نشناختم
کوچههای کودکی دیگر کجاست؟
کجاست، کجاست، وطنم کجاست؟
پناهِ دلِ بیقرارم کجاست؟
میانِ غبارِ شبِ بیکسی
چراغِ سرِ کوچهسارم کجاست؟
هر شبم از پشتِ بارانِ غروب
عطرِ دستانِ مادرم کجاست؟
پشتِ آن پنجرهٔ چشم انتظار
نورِ آن خانهٔ دیرینم کجاست؟
در غبار این غریبیهای تلخ
کوچههای خوابِ کودکی دیگر کجاست؟
زیر بارانِ فراموشی بگو
باغ سبز آرزوهایم کجاست؟
بازآ ای صبحِ گمشده در مه
ردِّ پایِ آن بهارانم کجاست؟
باز آ ای خندههای دور من
عطرِ نانِ خانهوارم کجاست؟
کجاست، کجاست، وطنم کجاست؟
پناهِ دلِ بیقرارم کجاست؟
گر هنوز راهی به خانه باز است
پس نشانِ آن دیارم کجاست؟
استکهلم
۲۲ فوریه ۲۰۲۱
فرشید نوروزی
