بررسی رویدادها با هوشنگ کردستانی: بخش ۲۱۳
تهیه شده توسط تلویزیون اینترنتی رنگین کمان، بنیاد آزادی اندیشه و بیان ۲۱ دی ماه ۱۴۰۲ پاریس
سرزمین ما هرگز از شیر زنان و شیر مردان عاشق ایران خالی نخواهد ماند
بررسی رویدادها با هوشنگ کردستانی: بخش ۲۴۲ تهیه شده توسط تلویزیون اینترنتی رنگین کمان، بنیاد آزادی اندیشه و بیان ۱۶ شهریور ماه ۱۴۰۳ پاریس
یک پاسخ
کسی در گویا مطلبی نوشته. من پاسخی به او دادم که محو شد. همسرم میگوید برای شما بفرستم. اگر خواشتید آنرا منتشر کنید. مطلب آقای رحیم اکبری زیر عنوان
ایکاش من برای نسل ۵۷ و بازماندگان رژیم سلطنتی امروز
می باشد. فکر میکنم در راستای مطلب آقای هوشنگ کردستانی باشد!
ملایان ۱۳۴۰ سال بر منابر گفته بودند پیامبر و همه امامانشان آدمکش بوده اند. هم کشته اند و هم کشته شده اند. با این حال چپی هاو ملی ها و همه رفتند به دست بوسی و کُرنش در برابر روحانیون و…در ضمن نویسنده برای جا انداختن تجزیه طلبیش چند بار از واژه « هر زبان و هر ملیت» در ایران حرف میزند. انگار ما در میان اروپا هستیم و همسایگان ما افغانستان طالبان و پاکستان و ترکیه و روسیه و عراق و عربستان و… نیستند و ما میتوانیم مثلا فدرالیستی شویم! من مخالف شاه و پادشاهی بوده و هستم، اما ضد شاه و پادشاهی نبوده و نیستم. بسیار میهندوستم بنا بر این در گفتار و نوشتارم پیش از هر چیز تمامیت ارضی و حکومت مرکزی و پرچم شیروخورشید مهم ترین است. برای همین برای پادشاه فقید ایران بسیار احترام دارم و مطمئنم که تاریخ داوری بسیار مثبت و البته انتقادی ای از پادشاه ایرانزمین خواهد کرد، همین حالا هم آغاز کرده. و تازه ابتدای این قضاوت است! این نویسنده البته اخبار خوبی را ارائه میدهد. ولی یکطرفه است. یعنی دستبوسی مجاهدین خلق و فدائیان خلق و حزب توده و کل چپ را و « روشنفکران» بیفکر را نایده میگیرد. کف زدنهایشان بر اعدامهای جاننثاران ایران و ایرانی در نظام پیشین را فراموش میکند. اینکه خواهان کشتار بیشتر بودند را فراموش میکند. اینکه خواهان انحلال ارتش بودند را فراموش میکند. تا نوبت به خودشان برسد خوهان کشتار هر بیشتر بودند. آنها برای هر تیرباران کف می زدند و ودکا مینوشیدند! خمینی اصلا در مدرسه رفاه و پشت بامش نمی خواست آدم بکشد…. اما مجاهدین هر روز میرفتند تا خمینی را به «راه راست» هدایت کنند. و اما کشتنها تا نوبت خودشان شد، آنگاه بد شد!!! نویسنده اگر هم اشاراتی میکند برای خالی نماندن نوشته اش است. او دستبوسی های مجاهدین و فدائیان و توده ایها را از خمینی و حتا دربانهای مساجد و مداحان و طلاب را فراموش میکند. پدر تریاکی من یک مجاهد سابق است که بعد شده فدائی حالا هم که در زیر زمین خانه با دوستان فدائی و مجاهدش و یکی از پیران متعفن توده ای تریاک میکشد می فرماید همه چپی ها اعم از توده ای و مجاهد و فدائی در او جمعند!!! راستش هم همین است که او میگوید. در زیر زمین خانه در تهران در محله ای نه چندان «برژوا» نوارها کاستی را گوش میکند که برادرش که عموی من است در زمان انقلاب ضبط کرده در آن شنیده می شود: توده ای مجاهد فدائی خمینی ما با هم متحد میشویم تا بر کنیم ریشه سلطنت! ( این شعار با ترکیبات مختلف شنیده میشود) شاید بتوان، و حتما میتوان تراژدی چپ را در این شعار و شعارهای بسیاری از این دست جست و به علاوه در سخنان بسیار پر معنی و ساده لوحانه و خام و افشا کننده و… خسرو گلسرخی باز شناخت. در سخنان این «نوجوان» هم میتوان بضاعت حقیر و پوک و پوچ چپ ایران را بازشناخت و هم اشتباه عطیم و خانمانسوز دستگاه شاهنشاهی را که این جوان زیبا و با آن صورت مهربان و آن همه ساده لوح را اعدام میکنند. البته بسیاری اینرا نوشته و گفته اند اما من آنرا تکرار کنم که اگر دستگاه شاهنشاهی دکترحسین فاطمی را نکشته بود،اگر خسرو گلسرخی را نکشته بود، اگر …و اگر جشنهای ۲۵۰۰ سال را با مردم ایران گرفته بود به ۲۵۰ شهر و روستا رفته بود، مردم را نوازش کرده بود شاید هنوز او را نکشته بودند. چرا که پزشکان فرانسوی و اروپا ئی گفته اند و نوشته اند که شاه را برای حل مشکلشان با حکومت اسلامی از سر راه برداشتند!آخرین کلام اینکه آقای نویسنده پنهانکاری نکن، انگار دلت میخواهد واقعیت اشتباه چپ را بگوئی اما دست و دلت نمی رود تا اشتباه مرگبار چپ و روشنفکر نمایان را برسمیت بشناسی و بگوئی که رضا شاه و محمد رضا شاه ما را از دوران قاجار قرن پنجم و ششم اروپا به قرن بیستم آوردند. اینرا برسمیت بشناس که چپی ها و روشنفکران همه قلابی و غیر واقعی و زمان نشناس بودند. خب آقا جان شما و بسیباری فریاد زدید : تا شاه در کفن نشود این وطن وطن نشود! شاه ایراندوست را در کفن کردید. اگر او از کفن بیرون آمده و یقه تان را گرفته تقصیر کیست! شما با یکجانبه گریتان در امتداد همان راه هستید. فکر کردم اتفاقی افتاده ! اما نه! دیدم در این ۴۵ ساله غیر از تک و توکی همچون علی کشتگر نزد اکثریت قاطع چپی ها اتفاقی نیفتاده. در حالی که چپ در سرتاسر دنیا طلایه دار پیشرفت و مدرنیته هستند. چپ ایران هنوز کشتار سیاه و ضد انسانی سیاهکل را حماسه مینامد. راه دور نروم پدر احمق خود من یکی از آنها ست. با احترام