جامعه سوسیال دموکرات های لائیک ایران سدلا
 
اجتماعی

روشنفکران دینی و نقش آنها در عقب ماندن دموکراسی

1 سال گذشته
976 بازدید

مشاهده تصویر

Loading

+ لیست علاقه

اشتراک گذاری

https://rangin-kaman.net/?p=98611

لینک کوتاه

QR Code For:  روشنفکران دینی و نقش آنها در عقب ماندن دموکراسی

سعید جعفری

سال‌ها قبل در ایران، در دوران دانشجویی، زمانی که ترکیب مضحک «روشنفکر دینی» را به عنوان شناسنامه برگزیده بودم، گفتار و نوشتار عبدالکریم سروش برایم بسان جرعه‌ آبی در کویر خشک «اسلام ارتجاعی» بود و تلاش می‌کردم با مطالعه‌ی آثار او، به بنیادگرایان بگویم «آن‌چه قرائت شما از اسلام است صحیح نیست و اسلامی که من به آن باور دارم بهترین است.»

با خواندن «فربه‌تر از ایدئولوژی» یا «قمار عاشقانه» به مغالطات از نوع عرفانی آن ایمان آورده بودم و گمان می‌کردم مکتب امثال سروش تنها ضامن خوشبختی انسان قرن و بیست و یک است. بعدها اما فهمیدم که اساسا چه کلاه بزرگی به نام «دین» بر سر ما رفته و چه میزان گمراهی‌ها به واسطه‌ی باور به خرافات آسمانی در تاریخ ایران اتفاق افتاده است.

امروز که مستند عبدالکریم سروش را دیدم، به یاد یک قرن گمراهی از نوع «روشنفکری دینی» در ایران معاصر افتادم و حس کردم که می‌توان در قلب امریکا بود اما همچنان به خرافات باور داشت. سروش در این گفتگو به صراحت می‌گوید که چون مسلمان به دنیا آمده نمی‌تواند این دین را کنار بگذارد و هرگاه سخن از نزاع عقل و ایمان به میان می‌آید، جانب ایمان را می‌گیرد. (از دقیقه ۲۸:۳۰).

شاید اگر امثال شریعتی و سروش نبودند، ملت ما خیلی زودتر دوزاری‌اش می‌افتاد و اتفاق شومی چون انقلاب ۵۷ (که محصول تئوری‌پردازی‌های امثال علی شریعتی بود) هرگز به وقوع نمی‌پیوست. امروز اما گمان می‌کنم افرادی چون مصباح یزدی و یا احمد علم‌الهدی،‌ مرام و صداقت‌شان در حفظ پدیده‌ای به اسم دین اسلام بسیار بیشتر از امثال سروش است. چرا که آن‌ها آینه‌ی تمام‌ نمای اسلام هستند و صادقانه از خشن‌ترین آیات قرآن دفاع می‌کنند.

روشنفکران دینی اما با ماله‌کشی‌های خود بر روی صریح‌ترین اتفاقات تاریخی، از اصلی‌ترین وظیفه خود یعنی «روشن‌گری» به دور مانده‌اند و جماعتی را هم با خود به گمراهی برده‌اند.

روشنفکران دینی و نقش آنها در عقب ماندن دموکراسی

Facebook Comments

فایل های پیوست این مطلب

نظرات
  1. اردیبهشت از خاک ایران
    ۱۲ تیر, ۱۳۹۷
    پاسخ

    ای آقای سروش و تمامی روشنفکران دینی در بازار مکاره غرب مثل رمالان و پیشگویانی هستند که حتا در پیشگویی هم صاحب نظر نیستند و مقلد پیشگویان بزرگ خودشان هستند. من البته همچون نویسنده بالا در قداره بندانی که یا مجری قتلند و یا فتوا دهنده آن صداقت بیشتری می بینم تا در حرفهای سروش و کدیور و مخاجرانی و عبدالعلی بازرگان و تقی رحمانی و زیدآبادی و… البته اینها می تاوانند دین داشته باشند اما این دینداری را با فکرشان مخلوط نکنند! البته شاید شدنی نباشد اما اگر بشود باید کرد. این دین اسلام واقعا یک بیماری عجیب است! در پس پشت سخنان سروش که مثل عسل می نماید زهری کشنده پنهان است و قهری سمج! این سروش اصلا قدرت دریافت اشعار مولوی را ندارد! همین طو.طی وار این اشعار را با عینک تنک و تاریک دین می بیند. در صورتی مولوی یک هنرمند داست و شعرش باید در بستر هنر و با هرمنوتیک روز به روز بررسی شود. این اعجوبه را در سطح یک مسلمان آوردن از سر بسته و چشم بسته و گوش کر و دماغ بی روزن می طراود. تا وفتی دیگر. در مرز ایرانم و با اینترنت دیگران و با تلفن همراه می نویسم.

ارسال دیدگاه

نام شما


ایمیل شما


وب سایت شما

نظر شما