اجتماعی

روشنفکران دینی و نقش آنها در عقب ماندن دموکراسی

12 ماه گذشته
827 بازدید

مشاهده تصویر

Loading

+ لیست علاقه

اشتراک گذاری

https://rangin-kaman.net/?p=98611

لینک کوتاه

QR Code For:  روشنفکران دینی و نقش آنها در عقب ماندن دموکراسی

سعید جعفری

سال‌ها قبل در ایران، در دوران دانشجویی، زمانی که ترکیب مضحک «روشنفکر دینی» را به عنوان شناسنامه برگزیده بودم، گفتار و نوشتار عبدالکریم سروش برایم بسان جرعه‌ آبی در کویر خشک «اسلام ارتجاعی» بود و تلاش می‌کردم با مطالعه‌ی آثار او، به بنیادگرایان بگویم «آن‌چه قرائت شما از اسلام است صحیح نیست و اسلامی که من به آن باور دارم بهترین است.»

با خواندن «فربه‌تر از ایدئولوژی» یا «قمار عاشقانه» به مغالطات از نوع عرفانی آن ایمان آورده بودم و گمان می‌کردم مکتب امثال سروش تنها ضامن خوشبختی انسان قرن و بیست و یک است. بعدها اما فهمیدم که اساسا چه کلاه بزرگی به نام «دین» بر سر ما رفته و چه میزان گمراهی‌ها به واسطه‌ی باور به خرافات آسمانی در تاریخ ایران اتفاق افتاده است.

امروز که مستند عبدالکریم سروش را دیدم، به یاد یک قرن گمراهی از نوع «روشنفکری دینی» در ایران معاصر افتادم و حس کردم که می‌توان در قلب امریکا بود اما همچنان به خرافات باور داشت. سروش در این گفتگو به صراحت می‌گوید که چون مسلمان به دنیا آمده نمی‌تواند این دین را کنار بگذارد و هرگاه سخن از نزاع عقل و ایمان به میان می‌آید، جانب ایمان را می‌گیرد. (از دقیقه ۲۸:۳۰).

شاید اگر امثال شریعتی و سروش نبودند، ملت ما خیلی زودتر دوزاری‌اش می‌افتاد و اتفاق شومی چون انقلاب ۵۷ (که محصول تئوری‌پردازی‌های امثال علی شریعتی بود) هرگز به وقوع نمی‌پیوست. امروز اما گمان می‌کنم افرادی چون مصباح یزدی و یا احمد علم‌الهدی،‌ مرام و صداقت‌شان در حفظ پدیده‌ای به اسم دین اسلام بسیار بیشتر از امثال سروش است. چرا که آن‌ها آینه‌ی تمام‌ نمای اسلام هستند و صادقانه از خشن‌ترین آیات قرآن دفاع می‌کنند.

روشنفکران دینی اما با ماله‌کشی‌های خود بر روی صریح‌ترین اتفاقات تاریخی، از اصلی‌ترین وظیفه خود یعنی «روشن‌گری» به دور مانده‌اند و جماعتی را هم با خود به گمراهی برده‌اند.

روشنفکران دینی و نقش آنها در عقب ماندن دموکراسی

Facebook Comments

فایل های پیوست این مطلب

ارسال دیدگاه

نام شما


ایمیل شما


وب سایت شما

نظر شما