جامعه سوسیال دموکرات های لائیک ایران سدلا
 
سیاست

ایران اتحاد اصلاح طلبان و اصولگرایان علیه مردم

10 ماه گذشته
393 بازدید

مشاهده تصویر

Loading

+ لیست علاقه

اشتراک گذاری

https://rangin-kaman.net/?p=115262

لینک کوتاه

QR Code For:  ایران اتحاد اصلاح طلبان و اصولگرایان علیه مردم

جلال ایجادی

از نظر تئوریک قدرت سیاسی بیانگر قدرتی است که از جانب شخص یا گروهی در جامعه اجرا می گردد. مفهوم قدرت مترادف تسلط بر جمعیتی است که در یک قلمرو جغرافیایی زندگی می کند. اشکال قدرت و شیوه اجرایی آن بسیار متنوع است. تجلی بارز قدرت سیاسی در شخصیت رئیس حکومتی مانند امپراتور، رئیس جمهور، پیشوا، ولی فقیه مطلق، منعکس می شود. ولی قدرت سیاسی در این شخصیت خلاصه نمی شود. تمامی سلسله مراتب سیاسی و بورکراتیک و نظامی، تمامی دستگاه تبلیغاتی و خبری حاکم، تمامی احزاب و گروههای ائتلافی در بالا، اجزای مهم این قدرت سیاسی اند.

الگوی جمهوری اسلامی متکی بر ارجحیت دینی و متکی بر اصل ولایت مطلقه فقیه شیعه است. ولی جمهوری اسلامی در برگیرنده تمام دستگاههای دینی و نظامی و گروهبندیهای سیاسی سهیم در قدرت می باشد. آیت الله خامنه ای، دستگاه حوزوی، سپاه پاسداران، بسیجیان، احزاب اصولگرا و اصلاح طلب اجزای یک مجموعه هستند. این مجموعه سرشار از تضاد است ولی دارای یک همبستگی حیاتی می باشند. به این ترتیب زمانی که در جامعه کل این نظام به زیر سئوال برود، تمامی اجزای نظام در دفاع از منافع خود واکنش نشان می دهد. در جنبش اعتراضی کنونی از جمله شعارهای که شنیدیم چنین بودند: «مرگ بر خامنه ای»، «خامنه‌ای بدونه به زودی سرنگونه»، «مرگ بر اصل ولایت فقیه»، «اصلاح طلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا». این شعارها خواهان نفی کل طبقه حاکمه و قدرت سیاسی آن است. در جنبش سبز 1388 اصلاح طلبان محبوب بودند ولی تجربه به جامعه نشان داد که اصلاح طلبان در تغییر جامعه موثر نیستند و مسئله مرکزی آنان سهم بری از قدرت است. با توجه به این خصوصیت نفی گرایانه، نمایندگان و ایدئولوگ های نهادها و ارگانها و جناحهای حکومتی و بویژه اصلاح طلبان، علیه جنبش اعتراضی صف آرایی نمودند.

کارگزاران ایدئولوژیک 

عاملان ایدئولوژیک ماشین حکومت اسلامی کیستند؟ این افراد در ارگانهای سیاسی و تبلیغاتی بسیارند و یکی از آنها حسین شریعتمداری می باشد. حسین شریعتمداری مدیر مسئول کیهان و نماینده ولایت فقیه، تئوریسین فاشیسم اسلامی و استراتژی سیاسی است. او از جوانی فرد متعصب مذهبی بود و خود را طرفدار نهضت اسلامی جهانی معرفی می کرد. او پس از انقلاب فرمانده سپاه پاسداران شد. سابقه فعالیت او بعنوان بازجوی وزارت اطلاعات و مسئول بخش معاونت اجتماعی وزارت اطلاعات بوده است و یکی از کارهای برجسته او صنعت دروغ سازی و تواب سازی و تهمت پراکنی حرفه ای بوده است. بروشنی شریعتمداری همان سیاست تبلیغاتی گوبلز در زمان هیتلر را تنظیم کرده و بازی می کند. تروریستهای اسلامی داعش نیز همین الگوی تبلیغاتی را بکار می بردند. در گذشته از جمله فعالیتهای او برنامه تلویزیونی هویت بود. در این برنامه توطئه گرانه روشنفکرانی چون عبدالحسین زرین‌کوب و هوشنگ گلشیری و بسیاری دیگر، «وابسته به بیگانگان و خائن» به کشور معرفی شدند. همانند زمان استالین، اعترافات تلویزیونی که از سعیدی سیرجانی، عزت‌الله سحابی، غلامحسین میرزاصالح در زندان تحت فشار و شکنجه ضبط شده بود در این مجموعه برنامه ایدئولوژیک تبلیغاتی پخش شد. او از جانب احمدی نژاد جایزه بهترین و «منصف‌ترین» منتقد را دریافت کرد. در طول عمر جمهوری اسلامی او منشا سیاستها و نظریات کاملن ارتجاعی بوده و توجیه کننده تمام سرکوبها علیه مردم بوده است. در برخورد به جنبش اعتراضی کنونی او می گوید: «اینها در حد و اندازه تفاله داعشی ها هم نیستند». حسین شریعتمداری از نزدیکان خامنه ای است و تبهکارترین عوامل رژیم از او خط می گیرند. روزنامه کیهان یک نشریه ایدئولوژیکی کم خواننده و پرهزینه است و تمام بودجه آن از یارانه دولتی جبران می شود. هزینه کلان روزنامه توسط جمهوری اسلامی تهیه می شود زیرا دستگاه ولایت فقیهی خامنه ای نیازمند سیاست تبلیغاتی دینی حاد و پرزور است و به همین خاطر حسین شریعتمداری عنصر ایدئولوژیک نظام است. حمله او به جنبش اخیر برای حفظ منافع مالی و ایدئولوژیکی او است. رسالت این عنصر تخریب هر سیاست و اندیشه ای است که نظام اسلامی را نشانه گرفته است.

آیت الله های شیعه گری  

آیت الله خامنه ای برای بقای خود و برای کنترل حوزه، همه آیت الله ها و آخوندها را به مزدبگیران حکومتی تبدیل کرد. دستگاه حوزه بودجه بسیار کلانی را می بلعد و حیاتش با قدرت سیاسی درهم آمیخته است. آیت الله احمد جنتی یکی از شخصیت های این نظام دینی است. او در حوزه اصفهان و قم درس خواند و درجه اجتهاد دارد. در دوران جمهوری اسلامی او دبیر شورای نگهبان،رئیس مجلس خبرگان رهبری، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و امام جمعه موقت تهران بوده و از طرفداران محکم احمدی نژاد بوده است. یکی از ویژگی های این فرد فرصت طلبی او برای حفظ منافع است و از جانب خمینی مانند صادق خلخالی حکم گرفته بود تا «مجرمین طاغوتی» را به قتل برساند. او در آبان ۱۳۸۴ در سخنرانی خود پیروان سایر ادیان را حیواناتی توصیف کرده بود که در زمین می‌چرند و فساد می‌کنند. او در شهریور 1392 گفت:«چرا دختران دانشجویی که می‌خواهند درس بخوانند بعد از ورود به دانشگاه چادر خود را برمی‌دارند و خراب می‌شوند. دانشجویان در دانشگاه نمره می‌خواهند و برای کسب این نمره هر صحبتی را گوش می‌دهند، لذا می‌توان به آن‌ها این تذکر را داد که چنانچه حجابشان را رعایت کردند، این اجرای قانون در نمره و انضباط آن‌ها تأثیرگذار است. با این شرایط مسلماً آن‌ها حجاب را رعایت می‌کنند.»  یکی از ویژگی های مهم این فرد بلاهت و کوته فکری و خرافه پرستی اوست. او محصول حوزه و شاگرد خمینی بوده است و افق فکری او به رساله های حوزوی خلاصه می شود. او در مورد جنبش اعتراضی کنونی می گوید: «در این اغتشاشات شاهد بودیم که برخی اشرار در کنار افرادی که به مشکلات اقتصادی معترض بودند قرار گرفتند و کار را به جایی کشاندند که دشمنان کشور و بخصوص برخی مسئولان آمریکا از این اغتشاشات حمایت کردند. این اغتشاشات از جمله منکراتی هستند که دلیل به وجود آمدن آن ها عدم برخورد با منکرات دیگری بوده است که عامل به وجود آمدن گرانی و ایجاد مشکلات اقتصادی بوده‌اند. در کنار منکراتی مانند قاچاق، باعث می‌شوند شرایط اقتصادی کشور دچار مشکل شود و چون دستگاه‌های نظارتی با این منکرات برخورد جدی و اثرگذار نکرده‌اند، اقتصاد کشور دچار مشکل شده و در بین مردم ایجاد نارضایتی کرده است.». احمد جنتی یکی از علمای بزرگ فقه شیعه است و خامنه ای به چنین فردی محتاج است تا حوزه را کنترل کند، عقاید دینی را در میان طلاب و توده های پائین جامعه انتقال دهد و ذهنیت آنها را در راه الله و خامنه ای به بند بکشد.

برادران لاریجانی رانت خوار

بخوانید:

بشکرانه جمهوری اسلامی خانواده های معینی به مقام رفیع و کلیدی دست یافتند. این خانواده های سیاسی و رانت خوار تمام هستی خود را مدیون جمهوری اسلامی و نهاد ولایت فقیه می باشند. خانواده رانت خوار لاریجانی  یکی از آنهاست که قوه قضایی و قوه قانونگزاری مملکت را طی سالیان متمادی در کنترل دارد و با آیت خامنه ای رازهای نهان دارد. اعضای این خانواده با تدوین و اجرای قوانین الهی حامی رشوه خواری و با حمایت بیدریغ فقیه مطلقه به جایگاه طلایی سلطانی رسیده است. علی لاریجانی که درنجف متولد شده و در گذشته در راس وزارت فرهنگ و ارشاد بوده، ریاست صدا و سیما را بعهده داشته، نماینده خامنه ای در شورای عالی امنیت ملی بوده و طی چندین دوره ریاست مجلس را در کنترل خود دارد، در رد جنبش اعتراضی و نفی فساد سیاسی چنین می گوید: «در برخورد با فساد گفت «حتما در کشور فساد وجود دارد و ما آن را نفی نمی‌کنیم. ولی بین خودتان و خدایتان حساب کنید، آیا در کابینه‌هایی که از ابتدای انقلاب تا امروز بودند، دزد بودند؟ ‌ کدامشان دزد بودند؟ کابینه‌ها و وزرا را می‌گویم. من سراغ ندارم. صد هزار مدیر در کشور داشتیم که بر اساس گزارش دیوان محاسبات ۴۰۰ نفر از آنها تخلف کردند. رسیدگی شد و گزارش آن در مجلس خوانده شد. فشار آوردیم و پول مازاد آن برگردانده شد. آنهایی هم که تخلف داشتند، به دادگاه دیوان محاسبات معرفی شدند. دیگر چه باید می‌کردیم؟ برای نرخ بنزین و سوخت حتما شرایط مردم را در نظر بگیریم. پرش در این زمینه مصلحت نیست.». او وقتی می گوید در طی این چهل سال هیچ وزیر و مسئول دزد وجود نداشته است جز دروغگویی کار دیگری نکرده است. دادگستری ایران وابسته به ولایت فقیه است و فاقد استقلال است بنابراین هیچ امیدی به حقیقت گویی وجود ندارد. ایشان باید کار تحقیق را از خانواده خود شروع کند. در آبان ۱۳۹۵ اخباری مبتنی بر وجود ۶۳ حساب بانکی شخصی به نام رئیس قوه قضائیه ایران منتشر شد که سود بانکی آنها ماهانه ۲۰ میلیارد تومان است. برادران لاریجانی متهم هستند که در اطراف تهران سیصد هکتار از بهترین زمینهای دولت را متصرف شده اند. بعلاوه می‌توان به تصرف بیش از ۳۴۲ هکتار اراضی ملی در حاشیه ورامین، حفر چندین حلقه چاه غیر مجاز در این منطقه، نگه داری بیش از ۹۰۰ راس گوسفند و ۲۰۰ شتر به شکل غیرقانونی در دامداری‌های ساخته شده در زمینی های تصرفی توسط محمدجواد لاریجانی نیز اشاره کرد. البته پرونده آن حسابها و این زمین خواری ها هرگز در دادگاه مورد بررسی قرار نگرفته است.

کینه اصلاح طلبان حکومتی 

اصلاح طلبان حامی دولت تا کنون چه مواضعی اتخاذ کرده اند؟ عطاالله مهاجرانی، عباس عبدی، محمدرضا عارف، زیباکلام، جلایی پور، جمیله کدیور از اصلاح طلبانی هستند که تیرهای خود را بسوی جنبش اعتراضی پرتاب می کنند. آنها می گویند نارضایتی وجود دارد اما نباید علیه دولت و نظام مبارزه کرد. محمدرضاعارف می گوید: خواستهای بحقی وجود دارد ولی عوامل و عناصری که این جنبش را به پیش می برند مخالف انقلاب اسلامی اند، دشمنان دارند استفاده می کنند و جوانان عزیز باید متوجه باشند. عباس عبدی می گوید: در برابر اغتشاش نباید سکوت کرد، می خواهند ایران را سوریه و لیبی کنند. او می افزاید ثبات و امنیت ایران و بقای تمدن ایرانی در خطر است. عطاالله مهاجرانی می گوید: این موج بی‌ریشه فرو می‌نشیند. صادق زیباکلام:«سرخوردگی معترضان را کاملا درک می‌کنم؛ اما با وجود همه اینها، نمی‌توانم مسیر معترضان را تأیید کنم. می‌دانم این تأیید نکردن و همراهی‌نکردن با راهی که می‌روند و شیوه‌ای که برای بروز اعتراض‌‌های خود برگزیده‌اند، چقدر اسباب بغض و نفرتشان از نگارنده یا اصلاح‌طلبان دیگری که به رفتار خیابانی آنها اعتراض دارند، خواهد شد… مسیری که برای نشان‌دادن اعتراض‌ها انتخاب شده،… ایران را به سوی دموکراسی نمی‌برد.». محمد رضا خاتمی می نویسد مردم شایسته سرزنش نیستند و آنچه مهم است پایبندی به اصول اصلاح طلبی است. مجمع روحانیون مبارز به ریاست محمد خاتمی، در بیانیه‌ای گفته است که مردم حق دارند مطالبات خود را از طریق قانونی «اظهار وحتی فریاد» کنند اما هم‌زمان این بیانیه عناصر «فرصت‌طلب و عوامل آشوبگر» را به ایجاد آشوب و ناامنی متهم کرده است. این تشکل همچنین خواهان تغییر جهت‌گیری بودجه سال ۱۳۹۷ به نفع اقشار آسیب‌پذیر و کمک به کاهش مشکلات معیشتی مردم شده است و از رییس‌جمهورخواسته برای اصلاح ساختار و تقویت تیم اقتصادی دولت تلاش کند. جلایی پور یکی دیگر از رهبران اصلاح طلب مردم معترض به ظلم و فساد را «کرکس» خواند و گفت باید مواظب «کرکسان سرنگونی‌طلب» بود. جمیله کدیور نیز یکی از مهمترین نکات اعتراضات اخیر را استقبال «عرب ها، مجاهدان و سلطنت طلبان» دانسته و به آنها هشدار می دهد. چرا این همه کینه علیه جنبش اعتراضی؟

اصلاح طلبان همراه ستمگران

چهل سال همکاری و وحدت میان اصولگرا و اصلاح طلب وجود دارد، چهل سال اختلاف سلیقه در شیوه و کشمکش در تفسیر میان اصولگرا و اصلاح طلب یک واقعیت بوده است، ولی علیرغم درگیری ها و توطئه گری میان جناحی، چهل سال آنها قدرت را در دست داشته و با هم مدیریت داشته اند. عناصری در هر جناح تغییر کرده و جابجا شده اند، ولی دو گرایش اجتماعی و خانوادگی با یگدیگر همزیستی سیاسی و اتحاد داشته اند. با توافق آیت الله خامنه ای، هر گرایش به تنهایی یا با ترکیب دوگانه، سکان کشور را در دست داشته و دستگاه دولتی را کنترل کرده و ثروتهای ملت را برای هزینه ها و برای چپاول ها مورد استفاده قرار داده اند.آنجا که چپاول و دزدی بوده هر دو جناح به پنهانکاری دست زده اند و یا سهیم بوده اند. هر دو جناح و عناصر نخبه و روشنفکر وابسته به آنها، همیشه اولویت ولایت فقیه را قبول داشته و دین اسلام را به قانون اساسی و جامعه تحمیل کرده اند. هر دو جناح خدمتگذار جمهوری اسلامی بوده تا به این ترتیب منافع طبقه روحانیون و سرداران سپاه و تکنوکراتها مورد دفاع قرار بگیرد. امروز اصلاح طلبان می گویند اعتراض حق مردم است. ولی طی این چهل سال آنها کجا بافشای مستمر جنایت و قتل سیاسی و دادگاه های فرمایشی پرداختند؟ در بهترین حالت در آنجا که مخالفتی بوده به یک انتقاد بی رمق بسنده شده و وضع ادامه یافته است. آنها می گویند اعتراض حق مردم است. آنها مجبورند زیرا موج اعتراضی سنگینی بالا آمده و اصلاح طلبان راه دیگری ندارند. ولی همین اصلاح طلبان هستند که با برآمد جنبش به هراس افتاده به آن حمله کرده و حرکت اجتماعی را «اغتشاش» معرفی میکنند. آنها به شیوه «آشوبگرانه» انتقاد نموده و می گویند اصول اصلاح طلبی را باید رعایت کرد و با قانون باید حرکت کرد. ولی این اصلاح طلبان در طی چهل سال بطور عمده در برابر ولی فقیه کرنش کرده و می دانند که در ایران هرگز انتخابات مستقل از ولایت فقیه نبوده است و همه چیز دستکاری شده امام بوده است. آنها خواهان دستبند زدن شهروندان ایران به نظام دینی و ولایت فقیهی بوده اند و ادعا دارند جمهوری اسلامی بهترین رژیم است.

مسلم است ایرانیان خواهان حفظ تمدن خود هستند و نگران خطرات احتمالی نسبت به یکپارچگی سرزمین شان هستند. باید دانست که این تمدن و این یکپارچگی توسط همین حکومت پیوسته تضعیف شده است. اجرای یک سیاست استعماری خطرناک و تشنج زا در منطقه و تحریک شیعه علیه سنی و نفی تمدن کهن ایرانی، همان عوامل منفی و خطرناکی هستند که حکومت دینی موجود در دستورکار خود قرارداده است. زیان اسلام و شیعه گری برای ایران زمین عظیم و جبران ناپذیر است و آسیب های ناشی از چهل سال جمهوری اسلامی نیز مهلک و جبران ناپذیر بوده است. در این زمینه اصلاح طلبان چه کردند؟ آنها طی سالیان دراز با همراهی با ولایت فقیه و اصولگرا، ضربه به این مملکت زده اند.

مسئله اینستکه امروز پس از چهل سال حکومت اسلامی، بخش بسیار گسترده مردم ایران خواهان گذر از جمهوری اسلامی هستند ولی اصلاح طلبان حکومتی در پی ادامه کاری این الگوی دینی قدرت سیاسی هستند و به همین خاطر است که آنها تظاهرکنندگان را «کرکس» می نامند. آنها شعار «اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمام شد ماجرا» را شنیدند و متوجه شدند که توهم و امید مردم نسبت به آنها ذوب شده است. کینه اصلاح طلبان علیه مبارزان ایرانی نشان میدهد که آنها امید خود را برای تسلط بر جنبش مردمی از دست داده اند. بدین ترتیب تاریخ به مرحله جدیدی در جامعه ما می رسد. طی چهل سال اصلاح طلبان در کنار امام فقیه اشان از اعتماد مردم سوء استفاده نمودند تا جاه طلبی خود را سیراب کنند و امروز آنها بروشنی توسط جامعه به بیرون از حرکت ترقیخواهی پرتاب می شوند.

جلال ایجادی

جامعه شناس  دانشگاه فرانسه

ایران اتحاد اصلاح طلبان و اصولگرایان علیه مردم

Facebook Comments

فایل های پیوست این مطلب

ارسال دیدگاه

نام شما


ایمیل شما


وب سایت شما

نظر شما