رد و تمنای نوستالژی: محسن نامجو

رد و تمنای نوستالژی: محسن نامجو

115
0
SHARE

محسن نامجو، خواننده، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای مشهور ایرانی که به تازگی چهل ساله شده، کتابی به نگارش درآورده برگرفته از یادداشتهای بیست سالگی اش (۱۳۷۴). خود وی میگوید: «در واقع، بر گرفته است از سال‌های بعد از تثبیت تغییرات حاصل از دوران حساس نوجوانی، تا به بار نشستن کامل شکوفه‌ی ناکامی، در ابتدای تابستان ۷۵، که تا سالیان بعد، پیوسته گُل داد و گُل داد و گُل داد. و حالا بعد از بیست سال با این اطمینان به سراغ‌شان رفتم که چند روزی با خام‌دستی معصومانه‌ی آن سال‌هایم، تفریح کنم و بعد آن‌ها را به گوشه‌ای اندازم تا به سراغ دغدغه‌های نوشتاری بزرگ‌تر بروم. اما کدام دغدغه؟ کدام بزرگ‌تر؟ کدام رفتن؟ بعد از غرق شدن در آن دوران، از طریق این نوشته‌ها، دریافتم که اساساً روی کردن به بیست سالگی در آستانه‌ی چهلمین سال زندگی، نه ناشی از غرور به‌دست‌آمده از سرد و گرم چشیدن، فراز و فرود دیدن و پختگی که ـ دقیقاً برعکس ـ ناشی از نیاز به این رجعت بوده است. نمی‌دانم علت‌العلل این نیاز را چه نام گذارم؟… دلتنگی؟ بحران میان‌سالی؟ احساس گنگِ درجا زدن؟ دریافت این حقیقت دراماتیک که مفهوم عوامانه‌ی سینه‌سوختگی، توهمی کودکانه بیش نیست؟ خالی شدن ناگهانیِ مردی در سال چهلم، از بلوغی که تا همین اواخر، گویا دائماً داشت بالا می‌آمد و رشد می‌کرد؟بله، با این نگاه رفته بودم که به دغدغه‌های سال بیست، به محتوای افکار و به شکل طرح موضوعات قهقهه زنم، اما خنده‌ام نگرفت. این جدیت ـ چنانکه آمد ـ نه ناشی از«چه خام بوده‌ام!» که برآمده از «ببین چه ناپخته‌ای هنوز!» بود. تنها آن‌چه که بوده و اینک نیست، یا به غایت کمرنگ شده است، نیروی خستگی‌ناپذیر امید، پررویی، اعتماد به نفس، غرور مبتنی بر هدف و نظمی مشخص و عزم جزم است…»
در نشست این هفته کافه لیت محسن نامجو بازهم سخن خواهد گفت از رد و تمنای نوستالژی.

بدون نظر

پاسخ دادن